Kako sam prezivio gledanje romanticnih filmova

Dugo vremena nisam gledao filmove. To meni nekako dodje po fazama – tako naleti period kada mogu svako vece odgledati film da bi potom usledio period od recimo pola godine kada i ne pipnem TV. Mozda je jedan od razloga moje relativne nezainteresovanosti jako los kvalitet filmova koji su izasli iz Holivudske produkcije tokom 2009.

Ja i Goran, cesti 'nesporazumi'.

Sticajem okolnosti, moj najmladji sin Goran je imao velikih problema sa zubima, sto je postavilo mene i Draganu na velikim mukama gotovo svako vece kada je mali trebao da spava.
Mnoge metode koje smo probali za uspavljivanje djeteta se nisu pokazale uspjesnim. Iz ocaja, predlozio sam Dragani da pocnemo gledati ‘chick flicks’ (srceparajuce romantike) nebi li uspjeli uspavati Gorana.

Ovaj naizgled bezazleni predlog je postigao bolji efekat nego sto sam ocekivao. Osim sto bi Goran relativno brzo zaspao, sama Dragana je sa odusevljenjem prihvatila moje ‘zrtvovanje’ da sa njom gledam takve filmove. Emocionalni momenti (npr. maramice pri ruci cim bi naisla srceparajuca scena koju Draganu dovede do suza) i komentari sa izlivima ljubavi upucenim meni su ocigledan primjer zasto se vrijedilo ‘zrtvovati’.

No, nije sve teklo po planu. Moja dika i ponos, bolje poznata kao Cervin-Vega V10s subwoofer (zvucnik koji proizvodi basove) je postao kolateralna steta tokom gledanja romanticnog filma “The Ugly Truth”. Da sam tipicni Englez, prisustvovali bi sceni gdje bi se uloge pruzanja maramica usred nekog tuznog momenta okrenuo sa Dragane ka meni.

Ali ne !!! Pa nisam zaboga za dzabe proveo toliko godina zivota na Balkanu kako bih cmizdrio za zvucnikom, naprotiv. Iz mene je kao vulkan izbio pozamasan asortiman psovki, uvreda na racun romanticnih filmova i opstih komentara u stilu “zar zbog ovog #$%@& od filma moj subwoofer da crkne…’ i slicno.
Istina za volju, “The Ugly Truth” je jedan od boljih romanticnih filmova koje smo ja i Dragana odgledali tih dana. Neki drugi filmovi, poput izreklamiranog “Bridget Jones Diary” su nas oboje ostavili ravnodusnim, dok smo par romanticnih filmova poput “Confession of a Shopaholic” ili Russell Crowe’s “A Good Year” jedva odgledali do kraja. Nekim glumcima poput Russel Crowe-a romanticne uloge jednostavno ne pasuju.

Vidjevsi da cu se opet ohladiti od gledanja filmova na jedan duzi period, odlucio sam da potrazim barem par filmova koji bi natjerali moje mozdane vijuge na razmisljanje, nasuprot vecini romanticnih filmova koji su prenatrpani kliseima, suvim dijalogom i happy end-om koji se vec da naslutiti u prvih 5 minuta filma.

Na moju radost, nasao sam 3 takva filma. Prvi je “The Hangover”, americka niskobudzetna komedija sa potpuno nepoznatom filmskom postavom (ne racunam cameo ulogu boksera Mike Tyson-a) koji mi je jasno stavio do znanja da Holivud i dalje zna kreirati komedije sa dobrim dijalogom, vjerodostojnim momentima i urnebesnim zapletima. Lagana i bezazlena komedija koju bih svima mogao preporuciti.

Ukoliko vas interesuje nesto mracniji humor sa briljantnom glumom i dijalogom, pogledajte Quentin Tarantinov “Inglorius Basterds”. Iako se radnja filma odigrava za vrijeme II. svjetskog rata u okupiranoj Francuskoj, gotovo 3 sata filma je ispunjen sjajnim dijalogom koji podsjeca na “Pulp Fiction” (film koji je proslavio Quentina), odlicno izvedenim scenama koje nisu za mladje (mnostvo nasilja) i Quentinov lucidni smisao za prekidanje filma u sekcijama koje na kraju dostignu trijumfalni epilog.

Ako mislite da “Inglorius Basterds” morate gledati zbog Brad Pitt-a, prevarili ste se. Ne, on uopste nije los u ovaj film, naprotiv. No, zvijezda filma je njemacki SS oficir Hans Landa, koji je “glavni” za Francusku. Nacin na koji covjek vodi ispitivanja sumnjivih premasuje najbolja djela Sherlocka Holmes-a ili inspektora Poirrota Agathe Kristie. Izuzetan film.

UPDATE: Christopher Waltz (austrijski glumac koji je glumio SS oficira u filmu “Inglorius Basterds”) je jucer dobio Oskara za glumu. Potpuno zasluzeno.

Da li ce Vera Farmiga zamjeniti Katherine Zeta-Jones na mojoj Fav listi ?

Najbolji film (barem za mene) sam ostavio za kraj. Naime, veliki sam ljubitelj ‘teskih’ filmova George Clooney-a (Solaris, Syriana) koji osim sto ga dio publike smatra facom, takodje posjeduje odredjene glumacke kvalitete.
Uprkos svojoj bogatoj kolekciji dobrih filmova, George je zasigurno kandidat za Oskara 2010 sa svojom ulogom u filmu “Up in the Air“. Ovaj izuzetno inteligentan film se bavi sa vise tema koje su trenutno aktuelne u USA i svijetu uopste – posledicama ekonomske krize na obicne gradjane, sve veca otudjenost clanova porodice i teznja individualaca ka sto vecoj usamljenosti i izolaciji, kao i konstantna ceznja za materijalistickim statusom u drustvu.

Kao sto vec spomenuh, George zaista sjajno glumi profesionalca kome je posao da otpusta ljude po kompanijama – klijentima koje se ne usudjuju da to urade sami. Iako se susrecemo sa pravom galerijom osoba koje razlicito reaguju pri urucivanju otkaza u toku jedne od najvecih ekonomskih kriza koje su pogodile USA, lik koji George glumi sa gotovo odvratnom lakocom obavlja taj posao.
OK, ovo vam do sada zvuci kao jedna tipicna drama. Jos jedan lik se pojavljuje u filmu koji me je u potpunosti fascinirao (glumom + izgledom) koja uspjeva ‘pomoci’ George-ovom liku u filmu da briljira. Alex je predstavnik sofisticirane americke poslovne zene, sa gracioznoscu koja plijeni, ostrim ali iskrenim dijalogom bez imalo politicke korektnosti (ili dlake na jeziku sto bi rekao nas narod) i dozom seksipilnosti koja od njih dvoje prave sjajan par.

Njihova gluma i sam tok filma je toliko dobar da vas klimaks filma prosto sokira sa nevjerovatnim obrtom. Ne zelim iznositi detalje, ali osjecaj koji sam imao prema George-u posle ove scene me itekako rastuzio i taj osjecaj mi je ostao do samog zavrsetka filma.
Film posjeduje jos nekoliko vaznih pod-prica, no necu da idem u detalje. Meni licno je film jos jednom slikovito prikazao koliko sam ja sretna osoba sa svojom porodicom, gdje komunikacija funkcionise savrseno i nasa konstantna teznja ka sto ljepsem i boljem osjecaju svih clanova porodice je ‘priceless’, sto bi rekli u MasterCard reklamama.

Ukoliko vam se dopao “The American Beauty”, toplo vam preporucujem da pogledate “Up in the Air”.

Dragana iskljucivo voli romantike, tako da nemam nikakve sanse da je nagovorim da odgleda “Inglorius Basterds” (nasilje) ili politicki tezak “V for Vendetta” kojeg uzgred vec par godina pokusavam da joj sugerisem da odgleda.
Mnogo bolje sanse imam sa “Up in the Air”, a mozda uspijem i sa “Hangover”, posto ima scena vjencanja koja ce se njoj sigurno dopasti.

PS         Nisam jos odgledao “Avatar”, iako je cijela Australija odgledala taj film u 3D

PS1        Goran bolje spava

PS2        EKSLUZIVNO: Dragana je gledala “Up in the Air”. Film je nasla interesantnim, a odusevio sam se kada me je narednog dana navela na razgovor o nekim temama iz tog filma.